بازی سازی

بازی سازی یا Game Development هنر ساخت بازی است و طراحی، توسعه و انتشار یک بازی را توصیف می کند. این ممکن است شامل تولید مفهوم، طراحی، ساخت، آزمایش و انتشار باشد. در حالی که یک بازی را ایجاد می کنید مهم است که به مکانیک بازی، جوایز، میزان تعامل بازیکنان و طراحی سطح فکر کنید.

یک توسعه دهنده بازی می تواند یک برنامه نویس، یک طراح صدا، یک هنرمند، یک طراح یا بسیاری از نقش های دیگر موجود در صنعت باشد.

بازی سازی را می توان توسط یک استودیوی بزرگ بازی سازی یا توسط یک شخص انجام داد و تا زمانی که به بازیکن امکان تعامل با محتوا را می دهد و می تواند عناصر بازی را دستکاری کند می توانید آن را بازی (Game) بنامید.

طراحی بازی

برای درگیر شدن در روند بازی سازی نیازی به نوشتن کد ندارید. هنرمندان ممکن است دارایی هایی را ایجاد و طراحی کنند در حالی که یک توسعه دهنده ممکن است بر برنامه نویسی نوار بهداشت تمرکز کند. ممکن است یک تستر درگیر شود تا ببیند بازی مطابق انتظار کار می کند.

برای حل مشکلاتی که چارچوب بازی داشت ابزارهایی مانند libGDX و OpenGL ساخته شدند. آن ها به شما کمک کردند که توسعه بازی بسیار سریعتر و راحت تر باشد توابع و ویژگی های از پیش ساخته شده زیادی را فراهم می کند. با این حال ، ورود به صنعت یا درک چارچوبی برای شخصی که از پس زمینه ای غیر برنامه ریز است موردی معمول در صحنه توسعه بازی و بازی سازی هنوز دشوار بود.

این زمانی بود که موتورهای بازی مانند Construct ، Game Maker ، Unity و Unreal توسعه یافتند. به طور کلی یک موتور دارای هر چیزی است که یک فریم ورک داشت اما با رویکرد دوستانه تر با استفاده از رابط کاربری گرافیکی (GUI) و کمک به توسعه گرافیکی بازی.

در برخی موارد مانند Game Maker و Construct میزان عملکردهای از پیش ساخته شده آنقدر زیاد است که افرادی که هیچ مهارت قبلی در برنامه نویسی ندارند می توانند یک بازی را از ابتدا بسازند این صحنه را واقعاً گسترش می دهند و توسعه بازی را تقریبا برای همه قابل دسترسی می کنند.

انواع موتورهای بازی سازی

بسیاری از توسعه دهندگان تصمیم می گیرند بازی را با استفاده از موتور توسعه بازی توسعه دهند.

موتورهای بازی می توانند روند ایجاد یک بازی را بسیار ساده کنند و توسعه دهندگان را قادر به استفاده مجدد از قابلیت های بسیار کنند. همچنین از رندر برای گرافیک 2D و 3D ، تشخیص فیزیک و برخورد ، صدا ، برنامه نویسی و موارد دیگر مراقبت می کند.

برخی از موتورهای بازی دارای منحنی یادگیری بسیار تند مانند CryEngine یا Unreal Engine هستند. با این حال سایر ابزارها برای مبتدیان بسیار در دسترس است و حتی برخی دیگر نیازی به شما ندارند تا بتوانید برای ایجاد بازی خود کدی بنویسید.

انواع موتورهای بازی سازی

بسیاری از توسعه دهندگان تصمیم می گیرند بازی را با استفاده از موتور توسعه بازی توسعه دهند.

موتورهای بازی می توانند روند ایجاد یک بازی را بسیار ساده کنند و توسعه دهندگان را قادر به استفاده مجدد از قابلیت های بسیار کنند. همچنین از رندر برای گرافیک 2D و 3D ، تشخیص فیزیک و برخورد ، صدا ، برنامه نویسی و موارد دیگر مراقبت می کند.

برخی از موتورهای بازی دارای منحنی یادگیری بسیار تند مانند CryEngine یا Unreal Engine هستند. با این حال سایر ابزارها برای مبتدیان بسیار در دسترس است و حتی برخی دیگر نیازی به شما ندارند تا بتوانید برای ایجاد بازی خود کدی بنویسید.

Unity Game Engine جایی در وسط است در حالی که برای مبتدیان دوستانه است، برخی از بازی های معروف و تجاری با استفاده از Unity ساخته شده اند (به عنوان مثال Overcooked ، Superhot).

موتور بازی BuildBox در اصل برای توسعه بازی های hypercasual است.

طراحی بازی با یونیتی

اهمیت بازی سازی

هدف یک بازی رایانه ای ارائه یک تجربه تعاملی سرگرم کننده به بازیکن است. اگر بازی هایی را بررسی کنیم که موفقیت تجاری یا موفقیت آمیز داشته اند متوجه می شویم که مهمترین ویژگی این بازیها سرگرم کننده بودن آنهاست. اگرچه گرافیک زیبا، فناوری فانتزی یا مجوز بزرگ می توانند به موفقیت یک بازی کمک کنند اما هیچ یک از این موارد به تنهایی برای موفقیت حداقلی کافی نیستند.

اگر می خواهیم جذابیت بازی های خود را افزایش دهیم لازم است بدانیم که چه چیزی یک تجربه را سرگرم کننده می کند و چگونه می توان چنین تجربه ای را ایجاد کرد. رشته ای که سعی دارد به این سوالات پاسخ دهد طراحی بازی نامیده می شود.

طراحی بازی برنامه نویسی یا هنر نیست

ارزش سرگرمی یک بازی با هیچ یک از رشته های قابل درک مانند هنر گرافیک یا مهندسی نرم افزار ارتباط ندارد. یک بازی می تواند دارای گرافیک درخشان، موتور سه بعدی پیشگامانه یا هوش مصنوعی خارق العاده باشد در عین حال بازی ناامیدکننده یا جالب نیست. برعکس یک بازی مانند Civilization با گرافیک شنیع و یک موتور نمایشگر 2D می تواند یک شاهکار کلاسیک باشد که هم به یک موفقیت حیاتی و هم موفقیت تجاری تبدیل شده است.

بنابراین کیفیت سرگرمی صرفاً به کیفیت گرافیک یا کیفیت برنامه نویسی ارتباط ندارد، اگرچه هر دو قطعاً تأثیر دارند. در عوض سازندگان بازی موفق با تمرکز بر طراحی و تأکید بر آن راهی برای ساخت یک بازی بیش از مجموع قسمت های گرافیکی و برنامه نویسی آن پیدا کرده اند. در این ایده تلویحی وجود دارد که باید طراحی بازی را از سایر جنبه های توسعه بازی متمایز دانست.

طراحی بازی و بازی سازی سخت است

نگاهی دقیق به بازی های موجود در بازار به وضوح نشان می دهد ساخت بازی های سرگرم کننده کار سختی است. سالانه چند بازی متوسط ​​منتشر می شود؟ چند بازی به دلیل برخی از ویژگی های gosh-wow هیجان انگیز است که یک ماه بعد فراموش می شوند؟ اگر ساختن نرم افزار به طور کلی دشوار است ، باید ساخت سرگرم کننده نرم افزار را بسیار دشوار تشخیص داد.

طراحی بازی ها به زمان، تلاش، مهارت و حساسیت نیاز دارد. مهم است که بدانیم طراحی بازی دشوار است و اطمینان حاصل شود که منابع مناسب به روند کار هدایت می شوند.

برای اینکه یک تجربه تعاملی را سرگرم کننده کنید باید درک کنید که یک تجربه سرگرم کننده چیست و چگونه می توان آن را ایجاد کرد. متأسفانه اگرچه می توان رشته های مختلفی را که بخشی از روند ساخت بازی هستند مانند هنر و برنامه نویسی مطالعه کرد اما این رشته ها سرگرم کننده نیستند.

از آن بدتر هیچ آموزش رسمی وجود ندارد که نحوه ساخت بازی های سرگرم کننده را بیاموزد. آیا حداقل روشی غیررسمی برای یادگیری طراحی بازی وجود دارد؟ آیا تئوری هایی در مورد طراحی بازی وجود ندارد که به طور معمول در صنعت پذیرفته شود؟ پاسخ منفی است و دلیل اصلی این امر این است که این رشته جدید است و دائماً در حال تغییر است.

مهارت های مورد نیاز برای طراحی یک بازی سرگرم کننده را نمی توان به راحتی یاد گرفت یا آموزش داد. همانطور که هیچ نظریه جهانی پذیرفته شده ای وجود ندارد واژگان مشترکی نیز وجود ندارد. اصطلاحات فنی که معمولاً در صنعت استفاده می شود مانند سرگرم کننده و جالب کمتر مفید هستند. قابلیت پخش و گیم پلی خوب اندکی بهبود یافته است اما از مفاهیم اساسیکاملاً مشخص که امکان بحث عمیق تر یا اجرای موفقیت آمیز را فراهم می کند فاصله زیادی دارد. هنوز هم می توان نحوه طراحی بازی های سرگرم کننده را یاد گرفت اما این کار به تلاش زیاد و فکر اصیل نیاز دارد.

شناسایی طراحی بازی سخت است

بدون وجود یک نظریه رایج در مورد طراحی بازی تشخیص طراحی خوب بازی در هنگام حضور در آن دشوار است و نادیده گرفتن آن در هنگام توسعه و ارزیابی مهم بسیار آسان است. چگونه یک شرکت تشخیص می دهد کسی طراح خوبی است؟ چگونه طراحان بازی را آموزش می دهد؟ چگونه ثابت می کند که طراحی بد بازی به همین دلیل آخرین بازی آن شکست خورده است؟

جدی ترین پیامد این عدم دانش مشترک این است که آسان است ارزش و ارزش طراحی بازی را دست کم گرفت. اگر شما نمی توانید بازی سازی را به عنوان یک رشته آموزشی مطالعه کنید و هیچ روش پذیرفته شده ای برای اندازه گیری بازگشت سرمایه یک طراح بازی وجود ندارد، چگونه می توانید سرمایه گذاری زمان و پول در طراحی بازی را توجیه کنید؟ چگونه می توانید پرداخت هزینه شخصی را برای تمرکز بر طراحی بازی توجیه کنید؟

طراحی بازی ضروری است

با توجه به اینکه طراحی بازی جدایی ناپذیر برای موفقیت در محصول است سوال  مهمتر این است که چگونه می توانید پرداخت نکردن کسی را برای تمرکز بر طراحی بازی توجیه کنید؟ هرچند روند طراحی بازی در حال حاضر مبهم یا نامشخص باشد بدون کسی در نقش طراح، احتمال ساخت یک بازی سرگرم کننده تا حد زیادی به شانس واگذار می شود. با داشتن یک طراح با استعداد در نقشی کاملاً مشخص، احتمال ساخت یک بازی عالی بسیار افزایش می یابد.

فهرست